«ԶՈՐԱՎԱՐ ՍԵՊՈՒՀ» ՊԱՏՄԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՆ ԿԱՅՔ

Միջազգային հարաբերություններում  նկատվում է դիվանագիտական միջնորդությունների ակտիվացում՝ միաժամանակ ավանդական անվտանգության ճարտարապետությունների թուլացման ֆոնին։ Մեծ տերությունները ավելի հաճախ ձգտում են ստեղծել իրավիճակային դաշինքներ՝ հիմնված ոչ թե երկարաժամկետ արժեքների, այլ կոնկրետ շահերի և սպառնալիքների վրա։ Սա հատկապես տեսանելի է տարածաշրջանային հակամարտությունների կարգավորման փորձերում, որտեղ միջնորդների դերը հաճախ ուղեկցվում է սեփական ազդեցության ընդլայնման հաշվարկներով։

Այս զարգացումները փոխում են միջազգային համակարգի հավասարակշռությունը՝ նվազեցնելով բազմակողմ ինստիտուտների դերակատարումը և ուժեղացնելով երկկողմ ու փակ ձևաչափերը։ Արդյունքում աճում է մրցակցությունը ոչ միայն ռազմական և տնտեսական, այլև քաղաքական օրակարգերի ձևավորման շուրջ, ինչը փոքր և միջին պետությունների համար ստեղծում է նոր հնարավորություններ և միաժամանակ ավելացնում ռիսկերը։

https://carnegieendowment.org/research/2025/03/ending-the-new-wars-of-attrition-opportunities-for-collective-regional-security-in-the-middle-east?utm_source=chatgpt.com