Ինչու չի մոտենում խաղաղությունն Ուկրաինայում
Ռուս-Ուկրաինական պատերազմի ավարտի շուրջ վերջին շաբաթների միջազգային քննարկումներն ու բարձր մակարդակի հանդիպումները, ներառյալ Փարիզում «կայացվող համախմբվածության» (so‑called “coalition of the willing”) հանդիպումը, ոչ միայն չեն բերել հրադադարի, այլև ցույց են տալիս հիմնական խոչընդոտները, որոնք կշարունակեն կանգնած մնալ խաղաղության ճանապարհին։
Այս հանդիպումներում 35 պետություններ փորձել են համաձայնեցնել ապահովության երաշխիքների մեխանիզմներ՝ հեռանկարային խաղաղության համար։ Սակայն, ինչպես ընդգծում է հեղինակ Gwendolyn Sasse՝ գլխավոր դժվարությունն այն է, որ այս բանակցություններն առայժմ չեն հենվում իրական գործնական քայլերի վրա։ Շարունակվող հրթիռային հարձակումները, հատկապես էներգետիկ ենթակառուցվածքների ուղղությամբ, ցույց են տալիս, որ ռազմական իրականությունն այդ քննարկումներից անկախ է զարգանում։
Այն ժամանակ, երբ Ուկրաինան ցուցաբերում է պատրաստակամություն բանակցությունների, Ռուսաստանը չի ստանձնում է այդ նույնը՝ լիովին գործնական արդյունքների հանգելու համար։ Սպասվող խաղաղության ցանկացած ձև փաստորեն կախված է ոչ միայն դիվանագիտության հաջողությունից, այլև նրանից, թե ինչպիսին կլինի ՌԴ դիրքորոշումը։ Չկա որևէ երաշխիք, որ Մոսկվան պատրաստ է իրական փոխզիջումների գնալ՝ առանց սեփական ռազմական նպատակների և շահերի խոչընդոտների վերացման։
Արդյունքում, ինչպես նշում է վերլուծաբանը, խաղաղության համար անհրաժեշտ քաղաքական կամքը դեռևս բացակայում է ամենակարևոր մասնակցի՝ Ռուսաստանի կողմից, և դա մեծապես սահմանափակում է ցանկացած համապարփակ, կիրառելի լուծման ընդունման հնարավորությունը։
Հեղինակ՝ Gwendolyn Sasse, The Guardian, «Ending the war in Ukraine has more support than ever. So why is peace still not in sight?»
